W 2015 r. obchodzimy 70. rocznicę wyzwolenia więźniów z obozów koncentracyjnych. W ramach zbliżenia się do historii oraz realizacji programu nauczania  języka polskiego klasy: 4A i 4D pojechały dnia 27.03.15. na wycieczkę  do muzeum KL Gross - Rosen w Rogoźnicy,miejscowości oddalonej ok. 70 km od Wrocławia.

Zwiedzanie obozu poprzedziło obejrzenie 30-minutowego filmu przedstawiającego historię powstania i rozrastania się obozu, zdjęcia więźniów przy pracy oraz wypowiedzi byłych więźniów, którzy przeżyli niemiecką zagładę. Po obejrzeniu filmu zostaliśmy podzieleni na dwie grupy. Panie przewodniczki oprowadziły nas po terenie Miejsca Pamięci ofiar nazizmu. Zobaczyliśmy makietę przedstawiającą ponad 44-hektarowy obszar obozu koncentracyjnego i wysłuchaliśmy informacji, w jaki sposób powstawał. Następnie obejrzeliśmy wystawę przedstawiającą przedmioty związane   z więźniami z lat 1941-1945 (były tam między innymi tzw. "pasiaki") i drewniane buty, narzędzia, z których korzystano przy rozbudowie obozu i w kamieniołomie, naczynia (metalowe kubki, miski, sztućce), zdjęcia przedstawiające wynędzniałe postaci, dokumenty zawierające informacje o     więźniach, spisane fragmenty ich wypowiedzi, mapy rozmieszczenia obozów podległych KL Gross-Rosen oraz symbole, jakimi oznaczano dane osoby (na przykład emigranci mieli przypisane niebieskie trójkąty, a więźniowie polityczni – czerwone).  

                                                                             
Z budynku udaliśmy się  w stronę kamieniołomów, gdzie w czasie pobytu w obozie czekała więźniów najcięższa praca. Ogromny wysiłek fizyczny i zbyt małe racje żywnościowe doprowadzały człowieka do śmierci w ciągu 2 miesięcy. Niektórzy ludzie popełniali samobójstwo przez skok ze skarpy.

Z kamieniołomów udaliśmy się na plac apelowy. Odbywały się na nim zbiórki oraz karanie więźniów przez powieszenie (poprzedzone było wyśmiewaniem się z ofiary) . W późniejszym czasie, gdy Niemcy przegrywały wojnę, na tym placu pozwalano więźniom grać w piłkę nożną, a nawet mieli oni możliwość pokonania niemieckich przeciwników, co dawało wielką nadzieję i chęć do życia. Innym popularnym sportem uprawianym w obozie był boks. Zwiedziliśmy również kuchnię, która była jedynym miejscem działającym 24 godziny na dobę. Przebierano, myto i obierano tam warzywa. Te w lepszym stanie były sprzedawane, a gnijące pod awano więźniom jako posiłek.  

                                                                                     
Dużo obiektów na terenie obozu zostało zniszczonych przez nazistów, którzy chcieli usunąć ślady swoich zbrodni. Nie zachowały się - krematorium, baraki oraz szpital. Mogliśmy zobaczyć tylko fundamenty tych pomieszczeń oraz rekonstrukcję baraku. Znajdowała się w nim łazienka, jadalnia i sypialnia dla ponad 300 więźniów, którzy spali na trzypiętrowych łóżkach.

Na terenie Muzeum stoi pomnik dla ofiar faszyzmu, postawiony w 50. rocznicę likwidacji obozu.   W 1953 roku postawiono mauzoleum w kształcie komina krematoryjneg z wmurowanymi prochami więźniów zamordowanych przez hitlerowskich barbarzyńców. Przy dawnym krematorium znajdują się tablice ufundowane przez  krewnych i rodaków tych, którzy zginęli w Gross – Rosen.                                                

Wycieczkę zakończyliśmy grupowym zdjęciem przed bramą, na której do dziś widnieje napis: ARBEIT MACHT FREI  - PRACA CZYNI WOLNYM.

Karolina Bielińska i Bartłomiej Synowiec z klasy 4D